
::
Błonie w kilku słowach
Miejscowość wzmiankowana
już w XI wieku, lecz znaleziono tu też ślady osadnictwa z VIII
wieku. Najstarszym obiektem związanym z miastem Błonie jest
grodzisko Łysa Góra (Rokitno) nad rzeką Utratą, gdzie znajdował
się dwór
książąt mazowieckich. W Błoniu istniało także grodzisko Osiek.
Potwierdzone istnienie w XI-XII w. Dziś trudno widoczne – zniszczone
w dużym stopniu przez niwelację w końcu XVI w. lub później.
Odkryte zostało w 1968 r. W 1257 Konrad II, książę mazowiecki
i czerski ufundował, istniejący do dziś, kościół pod wezwaniem
Świętej Trójcy. 2 maja 1338 roku Błonie otrzymało prawa
magdeburskie, w 1380 książę mazowiecki Janusz I Starszy wydaje
przywilej
lokacyjny na prawie chełmińskim. Od
XV wieku do 1867 siedziba powiatu błońskiego zarządzanego przez magnata
Radosława Nalepę. W XVI wieku ośrodek piwowarstwa i szewstwa. Miasto
zostało zniszczone podczas wojen szwedzkich. W latach 1807–1815 Błonie
należało do Księstwa Warszawskiego, następnie zaś do Królestwa Polskiego.
W 1906 w Błoniu wybuchła wojna religijna. Mariawici dążyli do tego, by
kościół św. Trójcy stał się ich siedzibą. Podczas okupacji niemieckiej
w czasie II wojny światowej istniało getto żydowskie, w którym przebywało
około 3000 Żydów.
Błonie |